Bugün öğlen saatlerine doğru Ankaralı dünyaca ünlü tenorumuzla oturmuş sohbet ediyorduk. Derken o sırada telefonu çaldı. Arayan sanatçımızın menajeriydi. Sakin başlayan telefon görüşmesi gittikçe hararetleniyor, tenorumuzun yüzündeki ifade üzgün bir hal alıyordu. Telefonu kapattığında, hani dokunsan ağlayacak gibiydi. Anlat dedim, anlattı. Arayan menajeri tenorumuza bir son dakika teklifinde bulunmuş. Ama ne teklif! Efendim, Viyana’daki dünyaca ünlü Staatsoper’de (Devlet Operası) bu akşam sahnelenecek La Boheme operasında, Mimi rolündeki Angela Gheorghiu’nun karşısında Rodolfo rolünü söylemesi beklenen İtalyan tenor Vittorio Grigolo son anda hastalanmış. Panik içinde aramalara başlayan menajerinin ilk ulaştığı kişi ise tenorumuz olmuş. Ama o saatte Ankara’dan uçağa binip de akşam saat 7′deki temsile yetişmesi mümkün değil. Ankara’dan o saatte binebileceği ilk uçakla gitse bile önce İstanbul’a uçması gerekiyor. Diyelim ki uçtu, bağlantılı uçakla Viyana’ya saat 18.30′da inmiş olacak ki bu durumda temsile yetişmesi mümkün değil. (Bu arada hala çok az sayıda dış bağlantısı olan Ankara’dan Viyana’ya bile doğrudan uçuş olmaması ne kadar tuhaf değil mi?) Tenorumuzun yaşadığı hayal kırıklığını ve üzüntüyü düşünebiliyor musunuz? Onu sakinleştirip, moral vermek ise o an en yakınındaki bana düştü. Dedim ki ona: ‘Bak sevgili dostum Murat Karahan, üzüntünü anlıyorum ama böyle bir teklifin ilk kez sana yapılmış olması bile, her ne kadar onu talihsiz biçimde kullanamamış olsan da, hanene yazılmış büyük bir onurdur ve geleceğe dair işarettir; sen bu gidişle er ya da geç Viyana ve benzeri sahnelere çıkacaksın, bu yolda çok çalışmaya devam et.’ Nasıl, iyi demiş miyim? Ha bu arada Viyana Murat’ın yerine son dakikada Yosep Kang’ı bulup onu çıkartmış.

http://www.wiener-staatsoper.at/Content.Node/home/spielplan/Spielplandetail.en.php?eventid=1162037&month=12&year=2013